Czas kryzysu dla producentów chipsów ziemniaczanych w obliczu zbliżania się odpadów z UE

Komisja Europejska wyznaczyła unijny cel, zgodnie z którym do 2030 r. wszystkie opakowania będą nadawały się do recyklingu lub ponownego użycia.

Jednak torebki na chipsy są szczególnym problemem dla decydentów i branży recyklingowej, ponieważ są małe i lekkie.

Walkers, największy brytyjski producent chipsów, ogłoszono w październiku firma uruchomiła program mający na celu recykling 7,000 niepodlegających recyklingowi opakowań po chipsach, które produkuje co minutę. W międzyczasie uruchomiono i działa program recyklingu, który przyjmuje wszystkie marki opakowań po chipsach.

Oświadczenie to zostało wydane po tym, jak oddział PepsiCo znalazł się pod silną presją ze strony setek aktywistów, którzy trafili na pierwsze strony gazet, odsyłając swoje paczki do Walkersa.

Ale osiągnięcie wysokich wskaźników recyklingu będzie trudnym zadaniem dla Walkers. Rzeczywiście, opakowania po chipsach są tak lekkie, że nie ma żadnej realnej wartości nawet w zbieraniu ich do recyklingu, powiedziała Delphine Lévi Alvarès z Rethink Plastic Alliance, grupy organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną środowiska.

Delphine Lévi Alvarès z Rethink Plastic Alliance:

„Może nadawać się do recyklingu, ale nie zostanie poddany recyklingowi”.

„Lekkość zawsze wiązała się z ograniczeniem możliwości ponownego użycia i recyklingu”.

To są podstawy gospodarki o obiegu zamkniętym – wyjaśniła.

Recyklerzy są tego w pełni świadomi i niektórzy dostosowali swoje sortownie tak, aby mogły obsługiwać mniejsze, lekkie przedmioty. Jednak nie znaleźli jeszcze ekonomicznie opłacalnego rozwiązania.

Bénédicte Wallez z Veolii, francuskiej firmy zajmującej się gospodarką odpadami:

„Lekki plastik jest rzeczywiście bardzo trudny do recyklingu. Mamy mało zachęt i technicznie rzecz biorąc, oddzielenie różnych wyściółek jest skomplikowane”.

europejski Stowarzyszenie Snacks i sprawy UE Brukselska agencja medialna Euractiv zorganizowała warsztaty dla interesariuszy zatytułowane Opakowania żywnościowe a środowisko: ku końcowi opakowań jednorazowego użytku.
Stawianie na innowację

Opakowania chipsów są wykonane z połączenia plastiku i folii aluminiowej. Chipsy są pakowane w ten sposób ze względu na wysoką zawartość tłuszczu, co oznacza, że ​​mogą szybko zjełczeć po wystawieniu na działanie tlenu.

Leonardo Mazza, urzędnik UE odpowiedzialny za politykę odpadową w Dyrekcji Środowiska Komisji Europejskiej, powiedział, że „mamy nadzieję, że zostaną wprowadzone innowacje”, dzięki którym wszystkie jednorazowe plastikowe przedmioty, w tym opakowania po chipsach, będzie można łatwiej zbierać i poddawać recyklingowi.

Jak powiedział uczestnikom wydarzenia, wspieranego przez Europejskie Stowarzyszenie Przekąsek, „wciąż trzeba podjąć sporo wysiłków” w ramach łańcucha dostaw tworzyw sztucznych oraz wśród organów publicznych odpowiedzialnych za zbiórkę odpadów, aby tę wizję urzeczywistnić.

Producenci lekkich tworzyw sztucznych twierdzą, że mogą ułatwić pracę recyklerom, czyniąc opakowania po chipsach nadającymi się do recyklingu. Większe inwestycje w procesy zbierania i sortowania zwiększą potencjał recyklingu, twierdzą.

Achim Grefenstein, starszy wiceprezes Constantia Flexibles, producenta elastycznych opakowań z siedzibą w Wiedniu w Austrii:

„Opracowywane są interesujące technologie recyklingu”.

„Właściciele marek często pytają nas, czy możemy produkować opakowania z materiałów pochodzących z recyklingu” lub z surowców odnawialnych pochodzących z rolnictwa.

„Ale obecnie nie jest to możliwe przy wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii recyklingu”.

„Po co sięgać po „Święty Graal” recyklingu, skoro lekkie tworzywa sztuczne stanowią zaledwie 1% zużycia plastiku?”

„Myślę, że nawet spalanie jest lepsze”.

Tworzywa sztuczne pochodzenia roślinnego

Producenci starają się wprowadzać innowacje, opracowując alternatywy, takie jak tworzywa sztuczne na bazie roślin, jako sposób na zmniejszenie śladu ekologicznego lekkich opakowań.

Achim Grefenstein:

„Biopolymery mogą pomóc w uniezależnieniu się od ropy naftowej”.

„Są kluczową opcją na przyszłość”.

Ostrzegł jednak, że takie przedmioty nie są biodegradowalne i dlatego nie rozwiążą problemu zaśmiecania. Achim Grefenstein:

„Obecnie nie ma ani jednego biopolimeru, który uległby degradacji w oceanie”.

„Większość biopolimerów po prostu ulega degradacji w przemysłowych kompostowniach. Dlatego w każdym razie potrzebny jest system zbierania”.

Dodaje, że nie będzie to rozwiązanie dla rozwijających się rynków w Azji, gdzie zaśmiecanie plastikiem stanowi poważny problem społeczny.

Achim Grefenstein:

„Nie jestem szczęśliwy, że to mówię, ale to smutna prawda”.

Aktywiści ekologii są w rzeczywistości dość sceptyczni wobec tworzyw sztucznych pochodzenia roślinnego.

Delphine Lévi Alvarès:

„Nie o to nam chodzi”.

„Decydenci polityczni UE wpadli w pułapkę substytucji zamiast redukcji odpadów”.

Podobnie jak inne uprawy rolne, tworzywa sztuczne pochodzenia roślinnego potrzebują nawozów, wody i pestycydów, aby rosnąć, zauważył Alvarès, ostrzegając, że to jedynie przenosi wpływ zanieczyszczeń plastikowych na środowisko do sfery rolnictwa. Innym problemem jest to, że bioplastiki mogą prowadzić do zwiększonego zaśmiecania, ponieważ ludzie zakładają, że produkt jest biodegradowalny i dlatego dość łatwo go wyrzucają.

Ruch Break Free From Plastic, koalicja organizacji pozarządowych, przeprowadziła audyt marek plastikowych śmieci najczęściej spotykanych na plażach na całym świecie. Odkryto, że Coca-Cola, PepsiCo i Nestlé to trzy najczęściej identyfikowane marki, a zanieczyszczenie plastikiem marki Coke znaleziono w 40 z 42 krajów uczestniczących.

Producenci żywności skupili swoje wysiłki na kampaniach skierowanych do konsumentów, twierdząc, że mogą w znacznym stopniu przyczynić się do zapobiegania zaśmiecaniu.

Sebastian Emig z Europejskiego Stowarzyszenia Przekąsek:

„Opakowania plastikowe stanowią problem, wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę”.

„Opakowania odgrywają jednak ważną rolę w zapobieganiu zepsuciu się lub zjełczeniu żywności”.

„To także pytanie o marnowanie żywności”.

Emig podkreślił, że opakowanie zapewnia również bezpieczeństwo i jakość żywności.

Sebastian Emig:

„Nie możemy zapominać o konsumencie”.

Emig stwierdził, że kwestię tę należy poruszyć poprzez kampanie edukacyjne i na szczeblu lokalnym, wspierając programy zbiórki i przetwarzania odpadów.

W lutym ubiegłego roku Coca-Cola ogłosiła inicjatywę World Without Waste, zobowiązując się do stosowania w butelkach wyłącznie plastiku nadającego się do recyklingu do 2025 r. Do 2030 r. średnio 50% butelek Coca-Coli będzie wytwarzanych z materiałów pochodzących z recyklingu.

Jednak działacze twierdzą, że marki powinny patrzeć dalej niż tylko na opakowanie i skupić się na produkcie

Delphine Lévi Alvarès:

„Nie sprzedajesz opakowań, sprzedajesz produkty – żywność, zabawki itp..”

„Ważny jest produkt, a nie opakowanie, które go otacza”.

Dobrą wiadomością jest to, że istnieją alternatywy, takie jak supermarkety bez opakowań, które zyskują coraz większą popularność i zwykle sprzedają zdrowszą żywność, produkowaną lokalnie.

Delphine Lévi Alvarès:

„Alternatywy istnieją i ludzie się o nie domagają”.

Wezwała marki i konsumentów do ponownego przemyślenia podejścia do opakowań.